Modyfikacja techniki w chirurgii rekonstrukcyjnej czaszki i skalpu w ciężkim oparzeniu elektrycznym: prezentacja przypadku i przegląd piśmiennictwa


Anna Chrapusta1 | Michał Nessler1 | Karolina Małek1 | Roman Wach2

1 Burns and Plastic Surgery Centre of Malopolska, Ludwik Rydygier Memorial Hospital in Krakow

2 Department of Anesthesiology and Intensive Care, Ludwik Rydygier Memorial Hospital in Krakow

⇒ Anna Chrapusta Burns and Plastic Surgery Centre of Malopolska, Ludwik Rydygier Memorial Hospital in Krakow, 1, Os. Zlotej Jesieni Str., PL –31826 Krakow, Poland Tel.: +48 12 646 82 91, Fax:+48 12 646 84 52,

Chirurgia Plastyczna i Oparzenia 2013;1(1):1–7

DOI: dx.doi.org/10.15374/ChPiO2013001

Abstract: Trauma caused by a high-voltage current, can cause devastating physical injuries that presents distinctive clinical characteristics. In pathophysiology of electric burn, presence of hidden destruction of the deep tissue that is concealed by a healthy skin and fat is a typical feature. Also important is progressive character of tissue damages with major tissue loss in later time after the injury. Thus, it is extremely difficult to accurately assess extent of tissue damage during the first wound assessment. In this article, the modern, advanced treatment technique of the fourth degree, high-voltage electrical burn of the head in the 21-year-old man was presented. After the injury, the patient presented with two wounds on the scalp, one localized in the occipital region over the superior sagittal sinus and the second wound – in the right temporal region. The total head burn wound area was calculated for approximately 150 cm2. Besides described wounds, in the clinical examination as well as in CT imaging no abnormalities were observed. The burn wound treatment included multiple surgical debridement procedures with application of negative pressure wound therapy (NPWT) – Vivano® system. It has improved debridement of the wound bed as well as stimulated granulation tissue formation. Necrotic area of the occipital bone was removed with dura mater exposure. In the final surgical procedure, the skull was reconstructed with the bone graft taken from the adjacent region. For soft tissue coverage, modified „banana peel” technique was used with four large flaps creation, designed to provide the calvaria coverage with minimal skin graft placed in the occipital area. The patient was discharged 9 days after the surgery in a good health, no complications were observed in 6 months follow up period.

Key words: bone graft, electrical burns, negative pressure wound therapy, scalp defect, scalp reconstruction

Streszczenie: Uraz spowodowany przez prąd wysokonapięciowy może skutkować rozległymi zniszczeniami tkanek o specyficznej charakterystyce. W patofizjologii tego typu urazów charakterystyczną cechą jest obecność znacznie większego obszaru zniszczeń w głębi tkanek niż ma to miejsce w przypadku zewnętrznych ran oparzeniowych. Kolejną charakterystyczną cechą oparzeń elektrycznych jest progresywny charakter zmian, którego efektem jest powiększanie się z upływem czasu obszarów martwiczych. Pierwotna ocena zakresu zniszczeń tkanek w oparzeniu elektrycznym jest ekstremalnie trudna. Niniejsza praca przedstawia modyfikację techniki leczenia oparzenia elektrycznego czwartego stopnia głowy 21-letniego mężczyzny. Pacjent doznał dwóch ran oparzeniowych głowy, obejmujących okolicę potyliczną łącznie z regionem zatoki strzałkowej oraz okolicę skroniową. Całkowita powierzchnia ran oparzeniowych głowy wynosiła około 150 cm2. Poza opisanymi ranami badania diagnostyczne, w tym tomografia komputerowa, nie wykazały odchyleń od normy. Leczenie ran oparzeniowych polegało na wielokrotnym oczyszczaniu ich z martwicy wraz z zastosowaniem terapii podciśnieniowej systemem Vivano®, który wspomógł w oczyszczeniu ran i uzyskaniu ziarninowania. Zakres zniszczenia tkanek warunkował konieczność usunięcia kości potylicznej ponad zatoką strzałkową. W ostatecznym zabiegu operacyjnym odtworzono pokrywę czaszki przeszczepem kości czaszki pośredniej grubości pobranej z sąsiadującej okolicy. W celu rekonstrukcji tkanek miękkich zmodyfikowano technikę „banana peel”, wykorzystując cztery odmiennie preparowane płaty w celu odtworzenia skalpu. Jedynie niewielka powierzchnia w okolicy zausznej została pokryta przeszczepem. Pacjent został wypisany ze szpitala w 9. dobie po operacji. W sześciomięsięcznej obserwacji nie stwierdzono nieprawidłowości.

Słowa kluczowe: oparzenie elektryczne, rekonstrukcje skalpu, terapia podciśnieniowa, uszkodzenie skalpu