Granuflex® Extra Thin w leczeniu blizn – doświadczenia własne

Gojenie ran jest ściśle związane z procesem fizjologicznym, którego efektem jest powstawanie blizny. Wielkość blizny zależy od wielu czynników, w tym od powierzchni i głębokości ubytku tkanek. W zależności od wieku, rasy, lokalizacji i typu rany oraz obecności napięcia tkanek, blizna może mieć różnie nasiloną tendencję do przerastania. Problem ten jest szczególnie ważny u oparzonych dzieci, u których wraz ze wzrostem nasilają się przykurcze pooparzeniowe. Różnie nasilone ryzyko przerastania blizn jest motywem prowadzenia intensywnej profilaktyki. Osiągnięcie pożądanego efektu jest trudne, stąd tak wiele stosowanych metod leczenia, jak maści złuszczające, żele sylikonowe, ubrania uciskowe, lasery, krioterapia, steroidy i inne. Od 2004 roku autorzy stosują metodę ucisku i mechanicznego unieruchamiania brzegów rany poprzez nietypowe zastosowanie opatrunku Granuflex® Extra Thin. Do niniejszego opracowania wybrano grupę 50 pacjentów z bliznami okolicy podżuchwowej, szyi, górnej części klatki piersiowej i barku, z powodu ograniczonej możliwości stosowania wydajnego ucisku przy użyciu metod tradycyjnych. Grupa ta obejmuje 32 dzieci i 18 dorosłych z bliznami pooparzeniowymi i pooperacyjnymi. U 45 pacjentów z cyklem 5−6-dniowej aplikacji z jednodniową przerwą uzyskano zadowalający efekt. Średni czas leczenia blizn pooparzeniowych wynosił 18,6 miesiąca, a blizn pooperacyjnych − 14,2 miesiąca. Oprócz efektu terapeutycznego, metoda przynosi korzyści w formie znacznego wydłużenia czasu pomiędzy czynnościami pielęgnacyjnymi, łatwości w pielęgnacji, dobrej tolerancji niezależnie od wieku, obniżenia kosztów leczenia. Leczenie blizn z użyciem opatrunku Granuflex® Extra Thin wydaje się być korzystną alternatywą dla metod tradycyjnych.

Wpływ opatrunku membranowego z jonami srebra na florę bakteryjną chorych z żylnym owrzodzeniem podudzi

Owrzodzenia żylne podudzi stanowią problem diagnostyczny, terapeutyczny i pielęgnacyjny. Obok etiologii żylnej niewątpliwą przyczyną opóźniającą proces gojenia owrzodzeń goleni jest często towarzyszące im zakażenie rany mikroflorą patogenną. Mechanizm wpływu bakterii na opóźnienie gojenia owrzodzeń nie jest do końca poznany, jakkolwiek badania ostatnich lat wykazują, że jednym z głównych czynników opóźniających proces gojenia jest obecność w owrzodzeniu biofilmu bakteryjnego. Celem pracy była analiza dynamiki zmian flory bakteryjnej żylnych owrzodzeń podudzi leczonych opatrunkiem membranowym z jonami srebra. Do badania zakwalifikowano 57 chorych w wieku 48–68 lat, którzy byli wcześniej leczeni nieskutecznie przez okres co najmniej dwóch lat.

Leczenie miejscowe rany przewlekłej objętej procesem infekcyjnym w świetle obowiązujących wytycznych

Infekcja rany przewlekłej jest procesem prowadzącym często do nieodwracalnych zmian w organizmie pacjenta, a nawet do jego zgonu. Opracowane strategie leczenia ran przewlekłych, takie jak T.I.M.E., W.A.R. czy B.B.W.C., kładą szczególny nacisk na stosowanie odpowiednich antyseptyków w leczeniu miejscowym ran przewlekłych oraz na wprowadzenie odpowiedniego algorytmu działania, rozróżniającego stosowanie antyseptyków oraz lawaseptyków. Antyseptyki przeznaczone do leczenia ran przewlekłych powinny cechować się niską cytotoksycznością oraz szerokim spektrum aktywności przeciwdrobnoustrojowej, a ich stosowanie nie powinno zakłócać procesu gojenia rany lub prowadzić do niekorzystnych interakcji z innymi środkami użytymi w terapii.

Wojewódzkie Komisje do Spraw Orzekania o Zdarzeniach Medycznych

Od dnia 1 stycznia 2012 roku obowiązują nowe przepisy prawne dotyczące możliwości dochodzenia roszczeń przez pacjentów w trybie pozasądowym. Postępowanie przed Komisjami Wojewódzkimi stanowić ma alternatywę dla pacjentów wobec procesu sądowego, krótszą, tańszą i powszechnie dostępną.

Waginoza bakteryjna − diagnostyka, nowe opcje leczenia i zapobiegania

Waginoza bakteryjna (BV) jest jedną z najbardziej powszechnych dolegliwości u kobiet, stanowiącą 40−60% wszystkich infekcji w obrębie pochwy i sromu, w zależności od grupy wiekowej, począwszy od okresu pokwitania do okresu menopauzalnego, nie wyłączając kobiet ciężarnych. Choroba ze względu na wieloczynnikową etiologię i brak wykładników stanu zapalnego jest stosunkowo trudna do diagnostyki i leczenia. W pracy omówiono zagadnienia dotyczące patogenezy, diagnostyki i leczenia waginozy bakteryjnej. Przedstawiono aktualne zalecenia dotyczące leczenia i dostępne na polskim rynku preparaty probiotyczne oraz przeanalizowano nową opcję terapeutyczną – dopochwowy prebiotyk z witaminą C – Feminella® Vagi C, rekomendowany przez Polskie Towarzystwo Ginekologiczne, jako alternatywę lub uzupełnienie antybiotykoterapii w BV.

Czynniki wirulencji i chorobotwórczość gronkowców koagulazo-ujemnych

Stosowane inwazyjne techniki diagnostyczne i lecznicze są przyczyną wzrostu znaczenia gronkowców koagulazo- ujemnych (ang. Coagulase-Negative Staphylococci − CNS) jako ważnych patogenów. Te szeroko rozpowszechnione w przyrodzie drobnoustroje, stanowiące florę fizjologiczną organizmu człowieka, są istotnym czynnikiem etiologicznym zakażeń szpitalnych, szczególnie u osób z zaburzonym funkcjonowaniem układu odpornościowego, po implantacji wszczepów i ciał obcych, zabiegach chirurgicznych, leczeniu immunosupresyjnym czy długotrwałej antybiotykoterapii. W pracy omówiono najważniejsze czynniki warunkujące chorobotwórczość tych drobnoustrojów.

Ocena wrażliwości szczepów Staphylococcus aureus na wankomycynę przy użyciu pasków wysyconych antybiotykiem w gradiencie stężeń

W pracy zostało przedstawione porównanie wyników badań wrażliwości Staphylococcus aureus na wankomycynę paskami: Etest®, M.I.C.Evaluator™ (M.I.C.E.), MIC Test Strip® i referencyjną metodą mikrorozcieńczeń w bulionie. Zgodne co do kategorii wrażliwości wyniki testów paskowych w odniesieniu do metody mikrorozcieńczeń uzyskano w 100% w przypadku Etest® i MIC Test Strip® i w 91,2% − M.I.C.E.™; zgodne co do wartości MIC (± jedno podwójne rozcieńczenie) odpowiednio w 100%, 88% i 90,1%. Zaniżoną wartość MIC (o dwa podwójne rozcieńczenia) stwierdzono u 12% szczepów badanych MIC Test Strip®.

Aquacel Ag w leczeniu oparzeń IIb i IIb/III stopnia ręki u dorosłych – doświadczenia własne

Ręka jest narządem szczególnie ważnym pod względem czynnościowym, jak i skomplikowanym pod względem anatomicznym. Oparzenie ręki niesie ze sobą konsekwencje związane z grożącym wtórnym ograniczeniem zakresu ruchów, wymagającym leczenia rehabilitacyjnego, a często też chirurgicznego. Oparzenie pośredniej grubości skóry, czyli stopnia II, może różnić się grubością warstwy martwiczych tkanek, hamujących proces gojenia. Oparzenie głębokie stopnia IIb z obszarami oparzeń stopnia III wymaga specyficznego postępowania leczniczego, w celu ograniczenia ryzyka przykurczów pooparzeniowych. Postępowanie to polega na cierpliwym wyczekiwaniu na oddzielenie się martwiczych tkanek, z miejscowym wspomaganiem farmakologicznym i oczyszczaniem chirurgicznym ran. Na każdym oddziale szpitalnym, leczącym oparzenia, mamy do czynienia z zakażeniami, gdzie patogenami są zwykle dominujące na tym oddziale szczepy bakterii. One najczęściej stanowią czynniki etiologiczne zakażeń rany oparzeniowej. Zastosowanie opatrunków specjalistycznych, wspomagających wydzielanie martwicy i zabezpieczających przed zakażeniem rany, jest cenną pomocą w nowoczesnym leczeniu oparzeń. Praca przedstawia analizę leczenia 63 pacjentów z oparzeniem IIb i IIb/III stopnia za pomocą opatrunku Aquacel® Ag. Głębokie oparzenie stopnia IIb było leczone wyłącznie Aquacelem® Ag, z oczyszczaniem ran łyżką kostną w trakcie zmian opatrunków. U pacjentów z obszarami oparzenia stopnia III przeszczep skóry w 15. dobie oparzenia kończył leczenie chirurgiczne. Nie stwierdzono zakażenia ran w żadnym z 63 przypadków.

V Ogólnopolskie Sympozjum z cyklu „Biofilm tworzony przez drobnoustroje w patogenezie zakażeń”

Tegoroczne sympozjum pt. „Biofilm tworzony przez drobnoustroje w patogenezie zakażeń” było już piątą ogólnopolską konferencją z tego cyklu organizowaną przez Towarzystwo Mikrobiologii Klinicznej i Katedrę Mikrobiologii Akademii Medycznej we Wrocławiu. Odbyło się tradycyjnie w malowniczym uzdrowisku Kudowa Zdrój, w Hotelu Verde Montana, w dniach 22−24 marca 2012 roku.
Przedmiotem tegorocznego Sympozjum były problemy w leczeniu ciężkich i powikłanych infekcji rozpatrywane w kontekście narastania oporności bakterii, miedzy innymi z powodu tworzenia się w zakażeniach struktur biofilmu.

Forum Zakażeń w bazie cytowań CINAHL/EBSCOhost

Niezmiernie miło nam poinformować, że dzięki staraniom wydawcy – Evereth Publishing, Redakcji, Autorów i Rady Naukowej oraz Recenzentów, Forum Zakażeń z pozytywnym skutkiem przeszło proces afiliacji w bazie naukowej CINAHL/EBSCOhost.
Evereth Publishing