SYMETRYZACJA PIERSI WE WRODZONEJ DEFORMACJI TUŁOWIA U DOROSŁEJ PACJENTKI – OPIS PRZYPADKU

Wrodzona wada klatki piersiowej pod postacią półkręgów i braku żeber oraz z następczą skoliozą jest poważnym problemem natury medycznej, powodującym różnego stopnia deformację klatki piersiowej. W przypadku, kiedy schorzenie dotyczy kobiet, wiąże się z następstwem manifestującym się dyslokacją i asymetrią piersi, co dodatkowo nasila wrażenie asymetrii. Całość przyczynia się do dyskomfortu oraz problemów natury psychologicznej, spowodowanych trudnościami dnia codziennego, takimi jak na przykład dobór ubrania czy odpowiednia prezencja. Chirurgia rekonstrukcyjna staje przed koniecznością indywidualnego doboru często nieopisywanych technik korekcyjnych, które mogą poprawić jakość życia pacjentek. W niniejszej pracy przedstawiono opis przypadku wrodzonej deformacji tułowia u dorosłej kobiety, u której przeprowadzono zabieg symetryzacji piersi.

THE PATHOPHYSIOLOGY OF THE CARDIOVASCULAR SYSTEM IN SEVERE BURNS

Niniejsza praca stanowi przegląd literatury na temat patofizjologii układu sercowo- naczyniowego w przebiegu ciężkiego oparzenia. Zaburzenia czynności układu krążenia są jednym z najbardziej istotnych skutków wstrząsu hipowolemicznego i hipermetabolicznej odpowiedzi na oparzenie. Oparzenie może spowodować wczesną lub późną odpowiedź mięśnia sercowego. Zrozumienie patofizjologii układu sercowo-naczyniowego może mieć implikacje kliniczne i może wpłynąć na poprawę skuteczności leczenia.

KRAKOWSKIE PROCEDURY REPLANTACYJNE

W pracy przedstawiono procedury opracowane na podstawie dwudziestoletniego doświadczenia w replantacjach kończyn u dzieci i dorosłych. Omówiono m.in.: wskazania i przeciwwskazania do tego zabiegu, warunki transportu, system pracy bloku operacyjnego, wybrane zagadnienia śródoperacyjne oraz pooperacyjne postępowanie farmakologiczne. Przeważająca liczba udanych replantacji w materiale klinicznym, na którym opierają się procedury, została wykonana pomimo ogólnie przyjętych przeciwwskazań do tego zabiegu. Nadrzędnym celem replantacji nie było uzyskanie przeżycia replantowanej części kończyny, tylko poprawa jej funkcji w stosunku do stanu po amputacji. Oprócz wypracowanego modelu postępowania, w przedstawionych procedurach zawarto przesłanie, że – pod warunkiem zapewnienia bezpieczeństwa w trakcie i po operacji – jedynym przeciwwskazaniem do replantacji jest brak możliwości jej wykonania.

Evereth Publishing