Autoimmunologiczne zapalenie mózgu z obecnością przeciwciał przeciwko receptorom NMDA – opis przypadku

Celem niniejszej pracy jest przegląd aktualnego stanu wiedzy – na podstawie światowego piśmiennictwa – dotyczącego przypadków diagnozowania i leczenia autoimmunologicznego zapalenia mózgu z obecnością przeciwciał przeciwko receptorom NMDA, związanych z procesem rozrostowym, oraz przedstawienie skomplikowanego przypadku klinicznego. Schorzenie to dotyczy głównie młodych kobiet i wiąże się najczęściej z obecnością potworniaka w jajniku. Głównymi problemami są: trudności we właściwym postawieniu diagnozy, wynikające z rzadkiego występowania tej jednostki chorobowej, okres od wystąpienia objawów do rozpoczęcia właściwego leczenia i odpowiednie prowadzenie powikłań intensywnej terapii. Istnieją jedynie pojedyncze prace opisujące ciężkie, powikłane przypadki autoimmunologicznego zapalenia mózgu z obecnością przeciwciał przeciwko receptorom NMDA, wymagające leczenia w warunkach OIT.

Mięsak Kaposiego okolicy przedsionka jamy ustnej – opis przypadku

Mięsak Kaposiego (KS) jest nowotworem występującym najczęściej na skórze i błonach śluzowych, ale zajęciu mogą ulec również spojówki, węzły chłonne i narządy wewnętrzne. KS jest związany ze stanem niedoboru odporności i jednoczasowym zakażeniem pobudzającym procesy angiogenezy wirusem KSHV (HHV-8). Wirus przenoszony jest przede wszystkim przez ślinę, a także przez krew oraz za pośrednictwem kontaktów seksualnych i z przeszczepianymi narządami. Ryzyko rozwoju mięsaka Kaposiego u zakażonych HIV, w porównaniu do osób niezakażonych, jest kilkaset razy wyższe, a sama jednostka chorobowa należy do chorób wskaźnikowych AIDS. Najczęściej chorują mężczyźni utrzymujący kontakty seksualne z innymi mężczyznami. Mięsak Kaposiego zwykle występuje w przypadku znacznie obniżonej odporności, ale mogą zdarzyć się także przypadki pacjentów ze stosunkowo wysoką liczbą limfocytów CD4. Również tempo wzrostu i progresji nowotworu jest różne, indywidualne dla każdego chorego. Agresywny rozwój nowotworu nie zawsze ściśle koreluje ze stanem niedoboru odporności pacjenta; zależy także od szeregu innych czynników, takich jak: predyspozycje genetyczne, rozległość zmian oraz zajęcie narządów wewnętrznych. W pracy przedstawiono opis przypadku 24-letniego mężczyzny z ciężkim przebiegiem mięsaka Kaposiego, z zakażeniem wirusem HIV. Zmiany nowotworowe najsilniej wyrażone były w okolicach przedsionka jamy ustnej chorego, gdzie przybrały formę egzofitycznej, guzowatej masy dużych rozmiarów, utrudniającej choremu artykulację i spożywanie pokarmów. Mniej nasilone zmiany były obecne także na skórze kończyn dolnych i w węzłach chłonnych. Podjęto decyzję o włączeniu ART, uzupełnioną następnie o chemioterapię. Pomimo leczenia pacjent zmarł po kilku miesiącach z powodu dużego nasilenia zmian.

Proces dekontaminacji wybranych urządzeń z napędem motorowym

W pracy przedstawiono sposoby mycia, dezynfekcji i sterylizacji oraz czynniki wpływające na efektywność procesu dekontaminacji. Opisano cele wymienionych procesów, a także zagrożenia, które mogą być przeszkodą w uzyskaniu prawidłowego końcowego efektu przeprowadzonej dekontaminacji. Zwrócono szczególną uwagę na tzw. miejsca krytyczne (np.: rowki, ząbki w mechanizmach automatycznych, kaniule, przeguby, uchwyty), z uwzględnieniem zaleceń producenta. Omówiono wskazania dotyczące konserwacji urządzeń i kontroli pod kątem prawidłowości działania.

Sterylizacja wyrobów medycznych w procesie walidowanym

Termin „walidacja” związany jest z systemami jakości stosowanymi w procesach produkcyjnych, usługach i badaniach naukowych. Odnosi się do wykazywania i dokumentowania faktu, że dany proces jest zgodny z ustalonymi wcześniej specyfikacjami i prowadzi do uzyskania wyrobu, wyników badań lub usługi o określonej jakości.

Wszawica w szkołach

Pomimo rozwoju cywilizacyjnego wszawica nadal stanowi duży problem społeczny w wymiarze higienicznym, socjalnym i medycznym. Do transmisji pasożytow dochodzi drogą pośrednią lub w wyniku bezpośredniego kontaktu z osobą zarażoną. Jest to proces złożony, do ktorego przyczynia się np.: przebywanie w dużych skupiskach ludzkich, stykanie się głowami podczas zabaw czy korzystanie ze wspolnych grzebieni. Wszy mogą pojawiać się u ludzi w rożnym wieku, jednak najczęściej choroba występuje u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Najwyższa zapadalność przypada na okres zimowy, wakacyjny i powakacyjny, kiedy dzieci wracają z rożnych form zorganizowanego wypoczynku. Większość przedszkoli i szkoł doświadczyła zjawiska pedikulozy wśrod swoich uczniow. Wyniki badań przeprowadzonych w 2013 roku przez ekspertow NIZP-PZH dowodzą, że w 44,5% polskich szkoł rożnego stopnia występuje problem wszawicy głowowej. Od jednego do dziesięciu przypadkow tej choroby pasożytniczej obserwowano w 41,4% placowek, w 3% szkoł odnotowano od 11 do 20 przypadkow zarażeń, a w 1,5% placowek – ponad 20. Najskuteczniejszym sposobem profilaktyki są okresowe przeglądy głow uczniow – wykonywane zarowno przez pielęgniarkę czy higienistkę szkolną, jak i przez rodzicow, zwłaszcza kiedy w szkole lub przedszkolu występuje wszawica. Podkreśla się, że kontrole powinny być przeprowadzane z zachowaniem zasad nietykalności. W związku z tym obowiązek kontroli spoczywa przede wszystkim na rodzicach, a nie na szkole. Raz na tydzień lub minimum raz na dwa tygodnie należy sprawdzać dzieciom głowy pod kątem obecności wszy, np. podczas kąpieli. Szczegołowe informacje w tym zakresie zawarto w Stanowisku Departamentu Matki i Dziecka Ministerstwa Zdrowia w sprawie zapobiegania i zwalczania wszawicy u dzieci i młodzieży.

Wysoka skuteczność i bezpieczeństwo terapii ombitaswir/parytaprewir/rytonawir±dazabuwir±rybawiryna u chorych z koinfekcją HIV/HCV – od badań klinicznych do real-life

Pacjenci ze współzakażeniem HIV i HCV narażeni są na wyższe ryzyko wystąpienia niewydolności wątroby. W erze skutecznego leczenia antyretrowirusowego choroba wątroby związana z zakażeniem HCV jest coraz częstszą przyczyną śmiertelności u chorych ze współzakażeniem HIV/HCV. Eliminacja zakażenia HCV jest warunkiem redukcji zgonów z powodu choroby wątroby oraz poprawy przeżywalności w tej grupie. Toksyczność i niska skuteczność terapii interferonowych znacznie ograniczały możliwość jej zastosowania. Dlatego zachodzi potrzeba wdrożenia terapii bezintereferonowych z potwierdzoną wyższą skutecznością i o mniejszym nasileniu działań niepożądanych. Terapia bezinterferonowa doustna 3D z lub bez rybawiryny stosowana u pacjentów zakażonych HIV ze współzakażeniem genotypem 1 i 4 HCV wykazuje wysoką skuteczność leczenia. Schemat 3D z lub bez rybawiryny wykazywał się dobrą tolerancją, żaden z leczonych pacjentów nie przerwał terapii z powodu działań niepożądanych. Większość zdarzeń niepożądanych, która występowała w trakcie prowadzonego leczenia przeciwwirusowego, miała nasilenie łagodne lub umiarkowane. U chorych ze współistniejącym zakażeniem HCV/HIV powinna być prowadzona stabilna terapia ARV. Należy rozważyć potencjalne ryzyko interakcji pomiędzy stosowanym schematem ARV a terapią 3D.

Oporność na bezpośrednio działające leki anty-HCV – podsumowanie bieżącego stanu wiedzy

Warianty lekooporności związane z obniżeniem wrażliwości (ang. resistance- associated substitutions – RAS) na bezpośrednio działające leki (ang. directly acting antivirals – DAA) anty-HCV mogą prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapii, co skutkuje koniecznością powtarzania leczenia. Mutacje obniżające wrażliwość na preparaty DAA opisywano dla wszystkich stosowanych klas lekow – zarowno inhibitorow proteazy, jak inhibitorow NS5A i NS5B. Kluczowymi z praktycznego punktu wiedzenia są mutacje lekooporności w regionie NS5A, często zwiększające ponad kilkusetkrotnie stężenia hamujące większość inhibitorow tego białka, a więc efektywnie sprawiające, że większość lekow nie osiągnie klinicznego stężenia terapeutycznego ze względu na utrzymanie wysokiej aktywności replikacyjnej utrzymującej się długotrwale wśrod populacji krążących wirusa. W celu interpretacji lekooporności należy rownież rozważać barierę genetyczną stosowanej terapii przekładającą się na łatwość selekcji wariantow lekoopornych. W ramach niniejszej pracy poglądowej został zaprezentowany aktualny stan wiedzy związany z lekoopornością HCV oraz kluczowymi wyzwaniami związanymi z tą gałęzią wirusologii molekularnej.

Podchloryny w leczeniu owrzodzeń. Fakty i mity

Związki ponadtlenkowe są zbliżone składem do produkowanych przez tkanki związków tlenkowych. Ze względu na niską cytotoksyczność, wysoki stopień biozgodności i szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego stanowią dobrą alternatywę dla innych preparatów antyseptycznych – zarówno w leczeniu owrzodzeń, jak i w zapobieganiu zakażeniu miejsca operowanego (ZMO).

Ocena aktywności wirusobójczej produktów do higienicznej dezynfekcji rąk metodą wcierania i higienicznego mycia rąk w świetle kolejnych edycji normy PN -EN 14476

Higiena rąk jest uważana za najskuteczniejsze i najtańsze działanie zapobiegające transmisji patogenów pomiędzy pracownikami służby zdrowia, pacjentami i otoczeniem podczas codziennej praktyki medycznej. Jeden z istotnych elementów procedury higieny rąk stanowią preparaty do mycia rąk i do wcierania w ręce, które muszą spełniać określone kryteria, m.in. powinny posiadać możliwie szerokie spektrum działania uwzględniające bakterie, wirusy, grzyby i prątki. Metodyka oceny aktywności wirusobójczej produktów stosowanych w obszarze medycznym została opisana w normie PN-EN 14476. W niniejszej pracy przedstawiono wytyczne dotyczące badania preparatów do higienicznej dezynfekcji rąk metodą wcierania i higienicznego mycia rąk w kolejnych edycjach normy, opublikowanych w latach 2005–2015.

Rola ryfaksyminy w leczeniu chorób zależnych od zespołu rozrostu bakteryjnego

Zespół rozrostu bakteryjnego (SIBO) jest przewlekłą chorobą o szerokim spektrum objawów i heterogennych przyczynach. Jego istotę stanowi namnażanie bakterii w nieprawidłowym miejscu (jelito cienkie). W ostatnich latach zmienia się podejście do zaburzeń mikrobioty jelitowej jako przyczyny wielu schorzeń – obecnie to w dysbiozie upatruje się czynnika etiopatogenetycznego chorób przewodu pokarmowego, metabolicznych, autoimmunologicznych, a nawet nowotworowych. Dlatego też kluczowe znaczenie ma prawidłowe rozpoznanie i adekwatne leczenie, mające na celu przywrócenie eubiozy, czyli fizjologicznej równowagi dotyczącej ilości, różnorodności i składu mikroorganizmów zasiedlających przewód pokarmowy. Podstawowym lekiem stosowanym w terapii SIBO jest ryfaksymina – szerokospektralny niewchłaniający się z przewodu pokarmowego antybiotyk, który może być stosowany przewlekle w dużych dawkach. Jest on także wykorzystywany w leczeniu chorób współistniejących lub zależnych od zespołu rozrostu bakteryjnego: zespole jelita drażliwego, chorobie uchyłkowej, a nawet dyspepsji czy trądziku różowatym.

Zakażenia Streptococcus agalactiae u kobiet ciężarnych i noworodków

Streptococcus agalactiae jest przyczyną zakażeń w ciąży i połogu oraz u noworodkow. Głownym czynnikiem wpływającym na rozwoj infekcji w okresie noworodkowym jest kolonizacja przez GBS (ang. group B Streptococcus) pochwy i odbytu kobiet ciężarnych. U noworodkow zakażenie paciorkowcem grupy B może przebiegać pod postacią: ciężkiego zapalenia płuc, zapalenia opon mozgowo-rdzeniowych oraz sepsy. U kobiet ciężarnych obserwuje się natomiast bezobjawową bakteriurię, bakteriemię w następstwie cięcia cesarskiego czy poporodowe zapalenie błony śluzowej macicy. Ponadto GBS może być odpowiedzialny za: porody przedwczesne, przedwczesne pęknięcie błon płodowych i zapalenie błon płodowych. Badania przesiewowe w kierunku wykrywania nosicielstwa paciorkowca grupy B u kobiet pomiędzy 35. a 37. tygodniem ciąży oraz okołoporodowa profilaktyka antybiotykowa u ciężarnych GBS-dodatnich są obecnie uważane za najskuteczniejsze metody zapobiegania zakażeniom u noworodkow

Gronkowiec złocisty metycylinowrażliwy – potencjał chorobotwórczy i lekowrażliwość

Staphylococcus aureus jest bakterią o ogromnym potencjale chorobotwórczym, dysponuje wieloma czynnikami zarówno wewnątrz-, jak i zewnątrzkomórkowymi, w tym toksynami o cechach superantygenów. Jego patogenność jest niezależna od stopnia oporności na antybiotyki, więc jest również charakterystyczna dla szczepów wrażliwych na metycylinę (MSSA). W pracy przedstawiono czynniki decydujące o zdolności S. aureus do wywoływania różnych zakażeń oraz możliwe opcje terapeutyczne wobec szczepów MSSA, w tym najbardziej rekomendowaną kloksacylinę, uwzględniając rekomendacje różnych towarzystw naukowych.

Wstępna ocena wpływu dekolonizacji jamy ustnej chlorheksydyną z użyciem zestawu szczoteczek na występowanie VAP – doświadczenia jednego ośrodka

Wstęp Zastosowanie szczoteczek do pielęgnacji jamy ustnej z jednoczesną aplikacją 0,12% chlorheksydyny może mieć wpływ na redukcję zapaleń płuc związanych z wentylacją mechaniczną (VAP). Celem badania była ocena wpływu stosowania zabiegu pielęgnacji jamy ustnej chlorheksydyną z użyciem szczoteczek na: ogólną częstość zakażeń szpitalnych (DA-HAIs), VAP, rodzaj flory odpowiedzialnej za VAP i kolonizację gardła. Materiał i metody Badanie obserwacyjne i prospektywne przeprowadzono w I Klinice Anestezjologii i Intensywnej Terapii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu. Analizie poddano chorych hospitalizowanych w dwóch okresach: grupa I od 1 maja do 31 sierpnia 2016 roku (n=129) oraz grupa II od 1 września do 31 grudnia 2016 roku (n=145). Wyniki DA-HAIs rozpoznano u 29 i 31 chorych, VAP u 15 i 13 osób (odpowiednio w grupie I i II). W grupie II stwierdzono nieznaczne zmniejszenie ogólnej częstości zakażeń (17% vs. 16,4%; p=0,825), bez wpływu na gęstość (20,5/1000 dni vs. 20,8/1000; p=0,932). Zaobserwowano spadek częstości (11,6% vs. 8,96%; p=0,467) i gęstości zapadalności na VAP (14,6/1000 vs. 11,8/1000; p=0,574). W grupie II zaobserwowano spadek: o 5% zakażeń Acinetobacter baumannii MDR, o 2% szczepami MSSA i Pseudomonas aeruginosa oraz o 7% Candida spp. (p>0,05), a także wzrost kolonizacji gardła szczepem A. baumannii (p=0,0119), innymi pałeczkami Gram-ujemnymi niefermentującymi (p=0,0021) i szczepami Candida spp. (p=0,0096). Wnioski Pielęgnacja jamy ustnej 0,12% roztworem chlorheksydyny z użyciem szczoteczek zredukowała nieznacznie częstość VAP, lecz nie miała wpływu na ogólną częstość występowania DA-HAIs. Przeprowadzana procedura pozytywnie wpłynęła na florę odpowiedzialną za zapalenie płuc i kolonizującą gardło, w szczególności na redukcję szczepów z rodziny Enterobacteriaceae. Obserwowany wzrost kolonizacji gardła szczepem A. baumannii nie przyczynił się do wzrostu liczby zapaleń płuc wywołanych tym patogenem. Stosowanie zabiegu pielęgnacji jamy ustnej chlorheksydyną z użyciem szczoteczek może być pomocne w profilaktyce VAP i wymaga dalszych badań.

Wrażliwość klinicznych szczepów Klebsiella pneumoniae wywołujących zakażenia miejscowe w formie biofilmowej i planktonicznej na antyseptyki

Klebsiella pneumoniae stanowi przyczynę zakażeń u pacjentów hospitalizowanych, może wywoływać infekcje: dróg moczowych, ran skórnych, nosa i gardła, płuc oraz tkanek miękkich. Szereg czynników wirulencji, za pomocą których K. pneumoniae walczy o przetrwanie w środowisku, sprawia wiele trudności klinicznych i terapeutycznych. Celem niniejszej pracy była ocena skuteczności przeciwdrobnoustrojowej badanych antyseptyków (powidon jodu, oktenidyna, etakrydyna, chlorheksydyna, nadtlenek wodoru i poliheksanidyna) względem Klebsiella pneumoniae w hodowli planktonicznej oraz biofilmowej. Najskuteczniejszymi antyseptykami były oktenidyna oraz poliheksanidyna, jednakże OCT była skuteczniejsza od PHMB.

Evereth Publishing
Right Menu Icon