Ceftazydym z awibaktamem i cefiderokol w leczeniu zakażeń skóry i tkanki podskórnej o etiologii Pseudomonas aeruginosa

Streszczenie: Wstęp Zakażenia skóry i tkanki podskórnej to zróżnicowana jednostka chorobowa o szerokim spektrum objawów, różnym przebiegu i rokowaniu. Ryzyko wystąpienia licznych powikłań wiąże się z wiekiem pacjenta i chorobami współistniejącymi. Jednym z głównych czynników etiologicznych jest Pseudomonas aeruginosa – niefermentująca pałeczka Gram-ujemna. Ma wiele czynników wirulencji, takich jak specyficzna budowa błony zewnętrznej, wydzielanie proteaz, barwników czy zdolność do produkcji biofilmu. Jest to bakteria naturalnie oporna na wiele antybiotyków, dodatkowo może nabywać geny oporności, co prowadzi do trudności w leczeniu. Cel Celem pracy jest przedstawienie znaczenia Pseudomonas aeruginosa jako czynnika etiologicznego zakażeń skóry i tkanki podskórnej oraz ocena aktywności dwóch nowych opcji terapeutycznych – cefiderokolu i ceftazydymu z awibaktamem – wobec szczepów wielolekoopornych. Wśród P. aeruginosa coraz częściej występują szczepy MDR (multidrug-resistant), dla których możliwości terapeutyczne są bardzo ograniczone. Z tego powodu ciągle poszukuje się nowych leków. Skuteczne okazują się nowe antybiotyki. Cefiderokol – nowa cefalosporyna sideroforowa, osiąga znakomite wyniki w badaniach nad aktywnością wobec P. aeruginosa, nawet dla izolatów wielolekoopornych. Bardzo dobre wyniki aktywności obserwuje się też w przypadku ceftazydymu w połączeniu z nowym inhibitorem β-laktamaz – awibaktamem. Wnioski Cefiderokol i ceftazydym z awibaktamem wykazują wysoką aktywność wobec P. aeruginosa izolowanych z zakażeń skóry i tkanki podskórnej, przewyższającą aktywność meropenemu i fosfomycyny. Cefiderokol zachowuje skuteczność również wobec szczepów wytwarzających metalo-β-laktamazy, wobec których połączenia β-laktamu z inhibitorem pozostają nieaktywne. Oba leki stanowią wartościowe opcje terapii celowanej, a warunkiem zachowania ich skuteczności jest stosowanie oparte na wyniku oznaczenia lekowrażliwości oraz przestrzeganie zasad racjonalnej antybiotykoterapii.

Słowa kluczowe: cefiderokol, ceftazydym/awibaktam, Pseudomonas aeruginosa, szczepy wielolekooporne, zakażenia skóry i tkanki podskórnej

Abstract: Introduction Skin and soft tissue infections (SSTIs) constitute a heterogeneous group of diseases characterized by a wide spectrum of clinical manifestations, variable clinical course, and diverse prognostic outcomes. The risk of complications is strongly influenced by patient age and the presence of underlying comorbidities. One of the major etiological agents is Pseudomonas aeruginosa, a non-fermenting Gram-negative bacillus. This pathogen possesses numerous virulence factors, including a unique outer membrane structure, the production of proteases and pigments, and the ability to form biofilms. Aim The aim of this article is to present the role of Pseudomonas aeruginosa as an etiological agent of skin and soft tissue infections and to assess the activity of two novel therapeutic options – cefiderocol and ceftazidime–avibactam – against multidrug-resistant strains. P. aeruginosa exhibits intrinsic resistance to multiple antimicrobial agents and readily acquires additional resistance mechanisms, posing significant therapeutic challenges. The increasing prevalence of multidrug-resistant (MDR) P. aeruginosa strains has further limited available treatment options, underscoring the need for novel antimicrobial therapies. Among the recently introduced agents, cefiderocol, a novel siderophore cephalosporin, has demonstrated excellent in vitro activity against P. aeruginosa, including MDR isolates. Similarly, ceftazidime–avibactam has shown high antimicrobial activity against this pathogen and represents an important therapeutic option for the treatment of infections caused by resistant strains. Conclusions Both cefiderocol and ceftazidime–avibactam demonstrate high activity against P. aeruginosa isolated from skin and soft tissue infections, exceeding that of meropenem and fosfomycin. Cefiderocol retains activity against metallo-β-lactamase-producing strains, against which β-lactam/β-lactamase inhibitor combinations remain ineffective. Both agents represent valuable options for targeted therapy; preserving their efficacy requires susceptibility-guided use and adherence to antimicrobial stewardship principles.

Key words: cefiderocol, ceftazidime–avibactam, multidrug-resistant strains, Pseudomonas aeruginosa, skin and soft tissue infections