Randomized controlled trial comparing axillary vein cannulation with “hockey” probe versus linear probe for central venous access

Abstract: Introduction Central venous catheterization via the axillary vein is essential in various clinical settings. Probe choice may influence visualization, cannulation time, and complication rates. Aim This study aimed to assess whether the “hockey stick” ultrasound probe offers advantages over the linear probe for axillary vein cannulation. Material and methods In this prospective randomized trial, 100 participants were assigned to either the linear or “hockey stick” probe group. All procedures were performed by two experienced anesthesiologists. Chest X-rays were taken two hours post-procedure to confirm catheter position and exclude complications. The main outcomes were procedure time, number of attempts, and complication rate. Results Cannulation success, number of trials, and complication rate did not differ significantly between probes. Overall, 96% of procedures were free of complications, and arterial puncture occurred in only 4% of cases. Notably, cannulation time decreased significantly over the course of the study (from 223±257.6 s to 61±29.6 s, p<0.05), indicating a clear learning curve. Despite improved efficiency, operators reported increased subjective difficulty. Conclusions Both the linear and hockey stick probes proved safe and effective for ultrasound-guided axillary vein cannulation. Although probe type did not influence outcomes, increasing operator experience significantly shortened cannulation time and reduced complications. The study highlights the importance of structured ultrasound training and suggests that experience with approximately 100 procedures may be sufficient to achieve high proficiency.

Key words: axillary vein, cannulation, subclavian vein, ultrasonography

Streszczenie: Wstęp Uzyskanie dostępu centralnego poprzez żyłę pachową stanowi istotny element postępowania w wielu sytuacjach klinicznych. Wybór głowicy może mieć wpływ na jakość obrazowania, czas cewnikowania oraz częstotliwość powikłań. Cel Celem badania była ocena, czy wykorzystanie głowicy ultrasonograficznej typu „hokej” w cewnikowaniu żyły pachowej zapewnia większe korzyści w porównaniu z głowicą liniową. Materiał i metody Prospektywne badanie randomizowane obejmowało 100 uczestników, którzy zostali podzieleni na dwie grupy: jedną, w której przy cewnikowaniu wykorzystano głowicę liniową, i drugą, gdzie zastosowano głowicę typu „hokej”. Wszystkie procedury były wykonywane przez dwóch doświadczonych anestezjologów. Dwie godziny po cewnikowaniu wykonano zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej, aby potwierdzić położenie cewnika i wykluczyć powikłania. Ocenie poddano czas trwania procedury, liczbę prób i częstotliwość pojawienia się powikłań. Wyniki Nie stwierdzono istotnych różnic między głowicami pod względem skuteczności cewnikowania, liczby prób i częstości powikłań. W sumie w 96% zabiegów nie wystąpiły powikłania, a nakłucie tętnicy miało miejsce tylko w 4% przypadków. Co istotne, czas kaniulacji podczas kolejnych procedur uległ znacznemu skróceniu (z 223±257,6 s do 61±29,6 s, p<0,05), co wskazuje na wyraźną krzywą uczenia się. Niemniej, pomimo poprawy wydajności, specjaliści odnotowali wzrost subiektywnej trudności zabiegu. Wnioski Zarówno głowice liniowe, jak i typu „hokej” okazały się bezpieczne i skuteczne w cewnikowaniu żyły pachowej pod kontrolą USG. Chociaż rodzaj głowicy nie miał wpływu na wyniki, rosnące doświadczenie personelu znacznie skróciło czas cewnikowania i zmniejszyło liczbę powikłań. Poniższe badanie podkreśla znaczenie ukierunkowanego szkolenia z zakresu USG i sugeruje, że doświadczenie zdobyte podczas około 100 zabiegów może być wystarczające do osiągnięcia wysokiego poziomu biegłości.

Słowa kluczowe: kaniulacja, ultrasonografia, żyła pachowa, żyła podobojczykowa