Teamwork as the key to success: education and experience in two periods of activity of the nurse-led Vascular Access Team

Praca zespołowa kluczem do sukcesu: edukacja i doświadczenie w dwóch okresach funkcjonowania pielęgniarskiego zespołu dostępów naczyniowych

Agata Janczak1 | Artur Szymczak1 | Maciej Latos2

European Journal of Infusion Nursing 2025;2(1):E1–E9

1 Vascular Access and Infusion Team, Central Clinical Hospital, University Clinical Center, Medical University of Warsaw, Warsaw, Poland
2 Department of Anaesthesiology and Intensive Care Education, Medical University of Warsaw, Warsaw, Poland

Maciej Latos
Department of Anaesthesiology and Intensive Care Education
Medical University of Warsaw
Oczki 4, 02-007 Warsaw,
e-mail: maciej.latos@wum.edu.pl
ORCID: 0000-0003-2113-0819

Received: 05.11.2024
Accepted: 31.05.2025
DOI: dx.doi.org/10.15374/EJIN2024008

Abstract: In recent years, the application of midline catheters in Poland has increased significantly. Introducing a new solution to a hospital is a process that requires teamwork among both members of the Vascular Access Team and all members of the healthcare professionals who are involved in intravenous therapy, including physicians, nurses, physiotherapists, among others. A team approach yields better results and allows for optimal use of the implemented solution. The objective of this study was to retrospectively analyze two periods of catheters use in a academic hospital. During the analyzed period 1,457 midline catheters were inserted, with diameters of 3 and 4 Fr, and lengths of 15 and 20 cm. The mean time between hospital admission and catheter insertion decreased from 10.34 to 4.84 days. In the first period, 35.1% of patients required more than one attempt at venipuncture, and 13.7% in the second period. The mean of venipuncture attempts decreased to 1.18. Failed cannulation attempts accounted for 1.8% and 1.4% of cases, respectively. The primary indication for catheter removal was the end of intravenous therapy in the first period in 49% of cases, and in the second period in 60% of cases, where the patient was discharged home or there was no need for intravenous drug administration. Catheter dysfunction related to obstruction decreased from 14.1% between 2021 and 2023 to 7% in 2024. Experience and proficiency in cannulation increase in the number of cannulations from the first vessel puncture, prolong catheter dwell time and increase the number of days with possible blood aspiration, as well as decrease the number of complications, such as infections and catheter-related-thrombosis. Further training and the introduction of new solutions (procedures and equipment) may further reduce the time between patient admission and insertion, reduce the incidence of catheter occlusion, thrombosis and catheter-associated infections, and decrease the number of catheters removed by patients.

Key words: education, infusion care, midline catheter, nurses, vascular access team

Streszczenie: Zastosowanie cewników pośrednich w Polsce znacząco wzrosło w ostatnich latach. Wprowadzenie nowego rozwiązania do szpitala to proces, który wymaga pracy zespołowej zarówno wśród członków zespołu ds. dostępu naczyniowego, jak i wszystkich pracowników ochrony zdrowia zaangażowanych w terapię dożylną, w tym m.in. lekarzy, pielęgniarek, fizjoterapeutów. Podejście zespołowe daje lepsze wyniki i pozwala na optymalne wykorzystanie zastosowanego rozwiązania. Celem niniejszej pracy była retrospektywna analiza dwóch okresów stosowania cewników pośrednich w szpitalu akademickim. Rozwiązania wprowadzane na podstawie wniosków z poniższego badania przyczynią się do podniesienia jakości opieki nad pacjentami oraz lepszej organizacji pracy. W analizowanym okresie wprowadzono 1 457 cewników pośrednich o średnicach 3 i 4 Fr oraz długościach 15 i 20 cm. Średni czas od przyjęcia do szpitala do wprowadzenia cewników zmniejszył się z 10,34 do 4,84 dnia. W okresie 1. 35,1% pacjentów wymagało więcej niż jednej próby nakłucia żyły, a w okresie 2. – 13,7%. Średnia liczba prób nakłucia żyły zmniejszyła się do średnio 1,18 próby u jednego pacjenta. Nieudane próby kaniulacji stanowiły odpowiednio 1,8% i 1,4%. Głównym powodem usunięcia cewników było zakończenie terapii dożylnej w 1. okresie w 49%, a w 2. okresie w 60%, biorąc pod uwagę jedynie wypis do domu lub brak potrzeby dożylnego podawania leków. Dysfunkcja cewnika związana z niedrożnością zmniejszyła się z 14,1% w latach 2021-2023 do 7% w 2024 roku. Doświadczenie i biegłość w kaniulacji wpływa na zwiększenie liczby kaniulacji od pierwszego nakłucia naczynia, wydłużenie czasu przeżycia cewnika i zwiększenie liczby dni z możliwą aspiracją krwi oraz zmniejszenie liczby powikłań w postaci infekcji i zakrzepicy związanej z cewnikiem. Dalsze szkolenia i wprowadzanie nowych rozwiązań (procedur i sprzętu) może jeszcze bardziej skrócić czas od przyjęcia pacjenta do wprowadzenia cewnika, zmniejszyć częstość występowania niedrożności cewnika, zakrzepicy i zakażeń związanych z cewnikiem oraz zmniejszyć liczbę cewników usuwanych przez pacjentów.

Słowa kluczowe: cewnik pośredni, edukacja, opieka infuzyjna, pielęgniarki, zespół dostępów naczyniowych

To top