Czy wynalezienie skutecznej szczepionki przeciwko HIV jest możliwe?

Zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS) wciąż pozostaje poważnym problemem zdrowia publicznego. Od początku trwania epidemii opracowano ponad 40 leków antyretrowirusowych, jednak wysoce aktywna terapia antyretrowirusowa (HAART) posiada pewne ograniczenia, takie jak: problemy z adherencją chorych do wieloletniej terapii, krótko- i długoterminowe skutki uboczne, interakcje lekowe, wysokie koszty i możliwość pojawienia się oporności na leki. Ponadto HAART nie daje możliwości całkowitego wyleczenia z infekcji HIV, a przerwanie terapii prowadzi do szybkiego wzrostu wiremii. Z kolei profilaktyka przedekspozycyjna, wdrożona po raz pierwszy w 2012 roku w Stanach Zjednoczonych i obecnie rekomendowana także w Polsce, mimo że wysoce skuteczna, wymaga przyjmowania kosztownych i nieobojętnych dla zdrowia leków. W związku z powyższym niezbędne jest opracowanie skutecznej szczepionki przeciw wirusowi HIV. W niniejszej pracy przedstawiono wyniki najważniejszych, przeprowadzonych dotychczas prób skuteczności testowanych szczepionek.

Mięsak Kaposiego okolicy przedsionka jamy ustnej – opis przypadku

Mięsak Kaposiego (KS) jest nowotworem występującym najczęściej na skórze i błonach śluzowych, ale zajęciu mogą ulec również spojówki, węzły chłonne i narządy wewnętrzne. KS jest związany ze stanem niedoboru odporności i jednoczasowym zakażeniem pobudzającym procesy angiogenezy wirusem KSHV (HHV-8). Wirus przenoszony jest przede wszystkim przez ślinę, a także przez krew oraz za pośrednictwem kontaktów seksualnych i z przeszczepianymi narządami. Ryzyko rozwoju mięsaka Kaposiego u zakażonych HIV, w porównaniu do osób niezakażonych, jest kilkaset razy wyższe, a sama jednostka chorobowa należy do chorób wskaźnikowych AIDS. Najczęściej chorują mężczyźni utrzymujący kontakty seksualne z innymi mężczyznami. Mięsak Kaposiego zwykle występuje w przypadku znacznie obniżonej odporności, ale mogą zdarzyć się także przypadki pacjentów ze stosunkowo wysoką liczbą limfocytów CD4. Również tempo wzrostu i progresji nowotworu jest różne, indywidualne dla każdego chorego. Agresywny rozwój nowotworu nie zawsze ściśle koreluje ze stanem niedoboru odporności pacjenta; zależy także od szeregu innych czynników, takich jak: predyspozycje genetyczne, rozległość zmian oraz zajęcie narządów wewnętrznych. W pracy przedstawiono opis przypadku 24-letniego mężczyzny z ciężkim przebiegiem mięsaka Kaposiego, z zakażeniem wirusem HIV. Zmiany nowotworowe najsilniej wyrażone były w okolicach przedsionka jamy ustnej chorego, gdzie przybrały formę egzofitycznej, guzowatej masy dużych rozmiarów, utrudniającej choremu artykulację i spożywanie pokarmów. Mniej nasilone zmiany były obecne także na skórze kończyn dolnych i w węzłach chłonnych. Podjęto decyzję o włączeniu ART, uzupełnioną następnie o chemioterapię. Pomimo leczenia pacjent zmarł po kilku miesiącach z powodu dużego nasilenia zmian.

Znaczenie flucytozyny w leczeniu kryptokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu u chorych z AIDS – opis przypadku

Kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu (ang. cryptococcal meningoencephalitis – CM) jest ciężkim zakażeniem oportunistycznym, które rozwija się u chorych z niedoborami odporności. Do najważniejszych czynników ryzyka należą: późna faza zakażenia HIV (ang. human immunodeficiency virus), intensywna immunosupresja, przebyta transplantacja, białaczki i chłoniaki. Wprowadzenie terapii antyretrowirusowej (ang. highly active antiretroviral therapy – HAART) obniżyło śmiertelność wśród pacjentów zakażonych HIV i zmniejszyło zapadalność na kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu. Obecnie choroba występuje u osób nieleczonych, często nieświadomych zakażenia HIV. Niezależnie od postępu w leczeniu przeciwgrzybiczym i antyretrowirusowym, śmiertelność w przebiegu CM jest nadal wysoka. Kuracja polega na stosowaniu skojarzonej terapii przeciwgrzybicznej, przebiegającej w trzech fazach: indukcyjnej, konsolidacyjnej i podtrzymującej oraz intensywnemu leczeniu wysokiego ciśnienia śródczaszkowego. Wyniki badań klinicznych wskazują, że najlepsze efekty uzyskuje się podczas stosowania amfoterycyny B (AmB) i flucytozyny oraz terapii antyretrowirusowej. W pracy przedstawiono opis przypadku pacjenta z AIDS chorego na kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu oraz informacje dotyczące współczesnej wiedzy na temat leczenia i przebiegu tej choroby.

Evereth Publishing
Right Menu Icon