Pacjent z sepsą. Schematy: diagnostyka i terapia

Sepsa i wstrząs septyczny należą do najcięższych jednostek chorobowych leczonych w oddziałach intensywnej terapii. Przebieg wymienionych zespołów jest bardzo często dramatyczny i nierzadko prowadzi do zgonu chorego. Przez ostatnie dekady poszerzono wiedzę dotyczącą patomechanizmu sepsy, co pozwoliło na modyfikację przyjętych wcześniej definicji. Nowoczesne definicje koncentrują się wokół reakcji odpowiedzi immunologicznej na bodziec uszkadzający. Podstawą rozpoznania sepsy i wstrząsu septycznego jest występowanie określonych objawów klinicznych oraz dysfunkcji narządowej. We wczesnym diagnozowaniu choroby bardzo istotny element stanowi badanie przedmiotowe pacjenta. Do objawów mających znaczenie we wczesnym rozpoznaniu sepsy i wstrząsu septycznego należą: hipotensja, tachypnoe >22 oddechów/minutę oraz zaburzenia świadomości. Tylko dokładne badanie pacjenta i jego ścisła obserwacja umożliwiają wykrycie sepsy bądź wstrząsu septycznego we wczesnym stadium. Zarówno terapia, jak i pielęgnacja chorych jest procesem złożonym. W procesie diagnostycznym oraz terapeutycznym bardzo ważnym elementem jest posługiwanie się opracowanymi w OIT schematami rozpoznania i leczenia tej ciężkiej jednostki chorobowej.

Evereth Publishing
Right Menu Icon