Aminoglikozydy – mechanizmy działania i oporność drobnoustrojów

Aminoglikozydy stale stanowią ważną grupę antybiotyków stosowanych w leczeniu zakażeń bakteryjnych, szczególnie u hospitalizowanych pacjentów. Decyduje o tym zarówno ich bakteriobójczość, wykazywanie efektu poantybiotykowego, szeroki zakres działania, jak też możliwość skojarzonej terapii z większością innych antybiotyków. Stosowanie aminoglikozydów ogranicza ich toksyczność, brak aktywności wobec beztlenowców, jak też narastanie oporności wśród bakterii. W pracy przedstawiono mechanizmy działania aminoglikozydów oraz oporności bakterii na tę grupę leków.

Karbapenemazo-dodatnie Enterobacteriaceae – które z antybiotyków są jeszcze wobec nich skuteczne?

Karbapenemazo-dodatnie Enterobacteriaceae (CPE) stanowią ogromny problem epidemiologiczny i terapeutyczny. Wytwarzane przez szczepy CPE beta-laktamazy są zdolne do hydrolizy wszystkich beta-laktamow, w tym karbapenemów. Liczne epidemie na świecie wykazały, że w leczeniu zakażeń szczepami CPE aktywne pozostają jedynie: polimyksyny, tygecyklina, aminoglikozydy i fosfomycyna w podaniu dożylnym. W pracy omówiono przydatność tych antybiotyków w ciężkich zakażeniach. Ponadto przeanalizowano wyniki badań pod kątem lekowrażliwości pałeczek Gram-ujemnych oraz skuteczności terapii skojarzonej z udziałem powszechnie dostępnych kolistyny, tygecykliny i aminoglikozydów.

Evereth Publishing
Right Menu Icon