Ocena wpływu długości hospitalizacji pacjentów po replantacjach kończyn na ryzyko zakażenia i utraty replantowanej kończyny

Wstęp Urazowe amputacje kończyn należą do najcięższych urazów i wymagają natychmiastowej pomocy chirurgicznej. Replantacje są wciąż jednym z największych wyzwań w chirurgii plastycznej i rekonstrukcyjnej. Ich sukces zależy od wielu czynników, przede wszystkim od mechanizmu i wysokości amputacji oraz od czasu jaki minął od urazu do zabiegu chirurgicznego. Replantacja musi zapewnić zarówno wydolny napływ tętniczy, jak i zbalansowany odpływ żylny z replantowanej kończyny. Miernikiem ukrwienia są kolor i temperatura skóry. Jednym z najrzadziej analizowanych czynników ryzyka niepowodzenia zabiegu jest miejscowa infekcja rany. Materiał i metody Dokonano analizy ryzyka powikłań po zabiegu replantacyjnym w zależności od długości trwania hospitalizacji. Wyniki U żadnego z pacjentów przebywających w szpitalu od pięciu do siedmiu dni dobry wynik replantacji nie uległ pogorszeniu po wypisie. U 66% chorych hospitalizowanych powyżej siedmiu dni (z powodu dużej odległości od miejsca zamieszkania – ponad 500 km) doszło do miejscowego zakażenia rany z wtórną koniecznością amputacji całej kończyny lub jej części. Omowienie i Wnioski Ryzyko miejscowego zakażenia rany po replantacji wydaje się wzrastać wraz z długością trwania hospitalizacji. Obecność tkanek martwiczych w miejscu urazu zwiększa ryzyko zakażenia nawet w przypadku prawidłowego ukrwienia replantowanej kończyny. Czas leczenia szpitalnego po replantacji powinien być tak krótki, jak tylko pozwala na to ustalone dożylne leczenie farmakologiczne.

Ostry dyżur replantacyjny – ocena wyników osiągniętych w pierwszym roku pracy Małopolskiego Centrum Oparzeniowo-Plastycznego w Krakowie

W styczniu 2013 roku Małopolskie Centrum Oparzeniowo-Plastyczne w Krakowie zostało przyłączone do ostrodyżurowego systemu opieki pacjentów z amputacjami dla Polski, który został dobrowolnie stworzony przez ośrodki ortopedyczne skupione na północy i zachodzie kraju – w Szczecinie, Trzebnicy i Poznaniu. System podziału tzw. dyżurów replantacyjnych pomiędzy cztery ośrodki ma na celu zapewnienie opieki medycznej w dziedzinie, której z powodu szczególnie wyjątkowej trudności organizacyjnej nie może zapewnić żaden pojedynczy ośrodek w Polsce. System bazuje na współpracy specjalistów doświadczonych w mikrochirurgii replantacyjnej ręki i Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. Celem pracy jest ocena wyników pracy MCOP w dziedzinie replantacji kończyn.

Czynniki ryzyka amputacji kończyn dolnych w zespole stopy cukrzycowej

Celem pracy było określenie czynników ryzyka prowadzących do amputacji kończyn dolnych w przebiegu Zespołu Stopy Cukrzycowej (ZSC). Do badania włączono 157 pacjentów. Do grupy kontrolnej zakwalifikowano 98 chorych (61 mężczyzn, 37 kobiet, średni wiek: 63,6 roku, średnie BMI: 28,4 kg/m2), aktualnie lub w przeszłości leczonych z powodu ZSC, u których nie przeprowadzono amputacji. Do grupy badanej zakwalifikowano 59 pacjentów (47 mężczyzn, 12 kobiet, średni wiek: 60,4 roku, średnie BMI: 29,6 kg/m2) poddanych co najmniej jednemu zabiegowi amputacji.

Wolny unaczyniony przeszczep strzałki jako przykład zastosowania w rekonstrukcji jednokostnego przedramienia u dziecka

Celem badań była ocena ryzyka rozwoju odleżyn u chorych poddanych zabiegowi amputacji kończyny dolnej z powodu miażdżycy. Materiał i metoda Badaniami objęto grupę 52 chorych z miażdżycą tętnic kończyn dolnych, zakwalifikowanych do amputacji kończyny na poziomie uda. Oceny ryzyka rozwoju odleżyn według parametrów skali Doreen Norton dokonywano 1 raz dziennie przez 6 kolejnych dni po zabiegu operacyjnym w Katedrze i Klinice Chirurgii Ogólnej Collegium Medicum, SP ZOZ Szpitala Wojewódzkiego im. dr. J. Biziela w Bydgoszczy. Wyniki U chorych występowało wysokie ryzyko rozwoju odleżyn. Porównanie pierwszej i szóstej doby pooperacyjnej wskazuje na obniżenie ryzyka średnio o 3 pkt. (różnica znamienna statystycznie przy t=6,23; p<0,001). Znaczący wpływ na obniżenie poziomu czynników ryzyka odleżyn miała mobilność i zdolności chorych do samodzielnej zmiany pozycji w łóżku (wzrost średniej wartości punktowej ryzyka o 0,96 pkt.; różnica znamienna statystycznie przy t=7,93, p<0,001). Obecność chorób metabolicznych, układu krążenia i współistniejącej infekcji znacznie zwiększyła ryzyko rozwoju odleżyn. Wnioski U chorych po amputacji kończyny dolnej ryzyko rozwoju odleżyn było wysokie do IV doby pooperacyjnej włącznie. Ważnymi czynnikami redukującymi ryzyko powstania odleżyn jest wzrost aktywności fizycznej i mobilności chorych. Choroby współistniejące nasilają ryzyko rozwoju odleżyn.

Chory z zespołem stopy cukrzycowej w oddziale chirurgicznym

Celem badań niniejszej pracy było pozyskanie informacji związanych z hospitalizacją chorych z rozpoznanym Zespołem Stopy Cukrzycowej (ZSC) w oddziale chirurgicznym. Badania retrospektywne przeprowadzono w 2011 roku w Katedrze i Klinice Chirurgii Ogólnej Szpitala Uniwersyteckiego nr 2 im. dr. J. Biziela w Bydgoszczy. Polegały one na analizie dokumentacji medycznej chorych z rozpoznaniem ZSC leczonych w latach 2009−2010.

Evereth Publishing
Right Menu Icon