Diagnostyka patogenów wywołujących biegunki szpitalne

Diagnostyka biegunek szpitalnych jest bardzo istotna ze względu na różnorodność czynników je wywołujących, zwłaszcza zakaźnych, takich jak: Salmonella sp., Clostridium difficile, Campylobacter sp., rota-, adeno-, norowirusy czy Cryptosporidium sp. Ze względu na szeroki profil patogenów podczas diagnostyki kału biegunkowego wykorzystuje się wiele zróżnicowanych metod, np.: posiew, badania immunologiczne poszukujące koproantygenów i/lub toksyn bakteryjnych, mikroskopię czy badania genetyczne. Wszystko to wiąże się z różnymi sposobami pobrania, przechowywania i transportu materiału do badań. Należy zwrócić szczególną uwagę na procedury dotyczące wymienionych etapów przedlaboratoryjnego postępowania z próbką, opisane i dostarczone przez laboratorium współpracujące z oddziałem szpitalnym. Czynności te źle wykonane mogą skutkować odrzuceniem próbki i niewykonaniem oznaczenia. Końcowym etapem badania mikrobiologicznego jest przygotowanie wyniku. Powinien on zawierać informacje o poszukiwanych drobnoustrojach oraz w przypadku metod wykonywanych testami komercyjnymi: nazwę zestawu, jego producenta, czułość i specyficzność. Polskie dane epidemiologiczne wskazują na duży odsetek udziału Clostridium difficile w zakażeniach szpitalnych, co zdaniem Autora jest ściśle związane z częstszym zlecaniem badań w tym kierunku, w stosunku do ilości zleceń na badania wykrywające inne ważne klinicznie drobnoustroje (wirusy, Campylobacter sp).

Evereth Publishing
Right Menu Icon