Skuteczność leczenia przeciwbólowego po złamaniach urazowych kończyn w opinii pacjentów leczonych w oddziale ortopedii i traumatologii narządu ruchu – badanie wstępne

Wstęp W Polsce urazy występują najczęściej u osób po 65. roku życia oraz u dzieci. Łagodzenie dolegliwości bólowych ma znaczenie priorytetowe, a obecnie stosowana farmakoterapia przeciwbólowa powinna likwidować odczuwanie bólu u osób po urazach i zabiegach operacyjnych. Cel Celem badania była ocena skuteczności leczenia przeciwbólowego w opinii pacjentów po złamaniach urazowych kończyn. Materiał i metody Badanie przeprowadzono w grupie 150 osób przyjętych do Oddziału Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu. Wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego, a jako narzędzie badawcze zastosowano kwestionariusz ankiety autorstwa własnego. Wyniki Wykazano, że leczenie przeciwbólowe stosowane po złamaniach kończyn jest skuteczne. Większość pacjentów biorących udział w badaniu była usatysfakcjonowana szybkim obniżeniem natężenia bólu. Personel medyczny nie lekceważył objawów bólowych u chorych i starał się wypełniać swoje obowiązki w sposób profesjonalny i fachowy, z zachowaniem godności i indywidualności każdego
człowieka, a w konsekwencji z dużą skutecznością. Wykazano także, iż uzyskana w wyniku leczenia poprawa, przejawiająca się zmniejszeniem poziomu natężenia odczuwanego bólu średnio o 1⁄3, była istotna statystycznie (p=0,0000). Wnioski Wiedza pacjentów na temat zwalczania bólu po złamaniach urazowych jest niewystarczająca, co wynika z braku edukacji. Każdy chory podczas hospitalizacji powinien otrzymać taką dawkę leku, jakiej wymaga jego stan kliniczny, ponieważ skuteczne uśmierzanie dolegliwości bólowych zwiększa jego komfort i poprawia wyniki leczenia.

Ból i jego znaczenie w chorobie

Ból jest nieprzyjemnym doznaniem zmysłowym i emocjonalnym, związanym z rzeczywistym lub potencjalnie zagrażającym uszkodzeniem powłok ciała. Międzynarodowe Towarzystwo Badania Bólu definiuje bol jako zjawisko psychosomatyczne, obejmujące trzy sfery: somatyczną, psychiczną oraz psychosomatyczną (mieszaną). Z uwagi na kryteria czasowe można wyróżnić ból przewlekły i ostry. O bólu przewlekłym mówi się wówczas, gdy utrzymuje się dłużej niż trzy miesiące lub występuje mimo wygojenia uszkodzonych tkanek. Ból pełni funkcję ostrzegająco-ochronną. Ostrzega organizm przed uszkodzeniem tkanek, chorobą lub urazem oraz wyzwala odruchową odpowiedź, mającą na celu zminimalizowanie skutków zagrożenia. Bardzo często ma wpływ na obniżenie poziomu jakości życia pacjenta. Stanowi sygnał alarmujący o zagrożeniu oraz budzi niepokój o zdrowie, a ponadto często wskazuje na toczący się w organizmie proces chorobowy. Reakcje na ból są uzależnione od stopnia sprawności umysłowej. Przeżywanie bólu przez osobę sprawną umysłowo zależy od strategii radzenia sobie w sytuacjach o charakterze stresowym. Celem niniejszej pracy było przedstawienie mechanizmu bólu oraz czynników towarzyszących temu procesowi.

Evereth Publishing
Right Menu Icon