Miejsce antybiotyków w zakażeniach skóry i tkanek miękkich

Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes należą do najczęstszych czynników etiologicznych zakażeń skóry i tkanek miękkich (ang. skin and soft tissue infections – SSTI). W zmianach przewlekłych pojawiają się też Gram-ujemne pałeczki i bakterie beztlenowe. Stosowanie antybiotyków w wielu niepowikłanych zakażeniach, takich jak liszajec czy zapalenie mieszków włosowych, a także w ograniczonych infekcjach miejscowych, nie jest zalecane. Leczenie zakażeń powikłanych jest trudne. Wybór antybiotyku powinien być poprzedzony analizą czynników ryzyka zakażenia, stanu klinicznego i historii pacjenta, czasu trwania rany oraz prawdopodobnie występujących patogenów. Decyzje terapeutyczne należy weryfikować wynikami badań mikrobiologicznych. Wśród rekomendowanych antybiotyków wymienia się: fluorochinolony, tygecyklinę, glikopeptydy, linezolid i beta-laktamy. Dostępny jest także nowy antybiotyk z grupy cefalosporyn – ceftarolina – który jest aktywny nie tylko wobec wrażliwych Gram-dodatnich ziarniaków, lecz także wobec szczepów MRSA i pałeczek jelitowych.

Evereth Publishing
Right Menu Icon