The effect of rehabilitation on quality of life after the severe hand burn injury


Anna Chrapusta | Zygmunt Kilar

Małopolskie Centrum Oparzeniowo-Plastyczne Szpitala Specjalistycznego im. L. Rydygiera w Krakowie

⇒Anna Chrapusta, Małopolskie Centrum Oparzeniowo-Plastyczne, Szpital Specjalistyczny im. L. Rydygiera w Krakowie, os. Złotej Jesieni 1, 31-826 Kraków, Tel.: (12) 646 86 63, Fax: (12) 646 84 52

Wpłynęło: 01.08.2013

Zaakceptowano: 09.09.2013

DOI: dx.doi.org/10.15374/lr2013013

Leczenie Ran 2013;10(3):81–85

Streszczenie: Ręka należy do najbardziej skomplikowanych organów ludzkiego ciała. Głębokie oparzenie termiczne kończyny górnej to jeden z najcięższych urazów, wymagający specyficznego postępowania zachowawczego i chirurgicznego. Ograniczenie funkcji ręki po oparzeniu ma ogromny wpływ na jakość życia pacjentów. Wczesna rehabilitacja jest jednym z kluczowych czynników w leczeniu oparzeń. W pracy przedstawiono program ćwiczeń zaplanowany w sposób umożliwiający osiągnięcie funkcjonalnego celu rehabilitacji. Powstał on w wyniku analizy różnych programów treningowych. Rehabilitacja pacjenta była rozpoczynana już w dniu pierwszej interwencji chirurgicznej i kontynuowana do dnia wypisu ze szpitala. Jej najważniejszym celem było utrzymanie wyjściowego zakresu ruchomości ręki. Współpraca między chirurgami, rehabilitantami i anestezjologami – podobnie jak i właściwy dobór programu treningowego – pozwalała na osiągnięcie dobrych rezultatów czynnościowych w dniu wypisu chorego ze szpitala oraz utrzymanie dobrej jakości życia pacjentów po oparzeniach.

Słowa kluczowe: jakość życia | oparzenie | rehabilitacja | ręka

Abstract: The hand belongs to the most complex organs in the human body. Deep thermal burn of the hand is the severe trauma that requires specific conventional and surgical treatment. The post-burn limitation of the hand function has significant influence on to the patient’s quality of life. Early rehabilitation is one of the most crucial factor in the treatment of burn. This paper presents the training program. It had been developed to achieve specific functional goals, despite post-burn hand contracture, caused by deep full-thickness burns. This is a result of analysis a different treatment programs. Training was starting in the day of the first surgical procedure. The rehabilitation had been carried out during all the time of hospitalization. The most immediate goals of therapy were to protect range of motion and function. The collaboration between surgeon, physiotherapist and anesthetist as well proper selection of the training program, allows for good functional outcome in the day of discharge from hospital. It helps to maintain better health-related quality of life to the patients after burn injury.

Key words: burn | hand | quality of life | rehabilitation


Evereth Publishing
Right Menu Icon

Udostępnij